Ogród Tuileries

Ogród Tuileries jest jedyną pozostałością po Palais des Tuileries. Był to pałac, który łączył niegdyś ze sobą skrzydła Luwru. Został podpalony przez rewolucjonistów Komuny Paryskiej w 1871 roku.

Ogród Tuileries – historia

Początki ogrodu sięgają 1564 roku. Stworzony został na życzenie królowej Katarzyny Medycejskiej, aby przypominał jej rodzinną Toskanię. W XVII wieku przeprojektowany został przez architekta krajobrazu Andre Le Notre’a, naczelnego ogrodnika Ludwika XIV (który był także twórcą parku pałacowego w Wersalu).

Ogród Tuileries

Dla publiczności otwarto go w 1667 roku i od razu stał się pierwszym bardzo modnym miejscem wypoczynku na świeżym powietrzu. Było to wręcz miejsce, w którym wypadało się pokazywać, toteż w związku z tym pojawiły się tu też pierwsze leżaki i publiczne toalety.

Jego ogólna powierzchnia to 25 hektarów. Tworzą go strzyżone drzewa, klomby i trawniki, które zostały zaprojektowane w sposób geometryczny. Zdobią go także sadzawki, fontanny oraz liczne posągi. Znajduje się tu m.in. 20 rzeźb autorstwa francuskiego artysty Aristide’a Maillola. Wykonane w latach 1900-1938 przedstawiają zmysłowe postaci kobiece.

Ogród Tuileries

Na wschodnim skraju parku, na granicy z Luwrem, znajduje się trzeci i najmniejszy z paryskich łuków (po Łuku Triumfalnym i Grande Arche) – Arc de Triomphe du Carrousel (Łuk Karuzeli). Wszystkie razem wyznaczających tzw. „Drogę Triumfalną”. 

Arc de Triomphe du Carrousel
Arc de Triomphe du Carrousel

Arc de Triomphe du Carrousel jest dość krzykliwą imitacją łuków rzymskich. Jego szczyt zdobi posąg przedstawiający Napoleona I w rydwanie, ciągniętym przez cztery złocone rumaki. Konie te są kopią wpierw zagrabionych przez Napoleona, a później, w 1815 roku (po jego upadku) zwróconych, na  Plac św. Marka w Wenecji, skąd zostały skradzione. Cały łuk powstał na zlecenie cesarza w 1808 roku jako brama, wejście do Palais de Tuileries, a także dla upamiętnienia jego zwycięskich bitew z Austriakami.

Muzea w Ogrodzie Tuileries

W ogrodzie Tuileries znajdują się również dwa muzea – Oranżeria (Musee de l’Orangerie) i Galeria Narodowa Jeu de Paume. O Oranżerii można powiedzieć, że jest to jeden z ukrytych klejnotów miasta. Pomimo, iż nazwa przywodzi na myśl egzotyczne rośliny, to nic bardziej złudnego. Bo choć faktycznie kiedyś rosły w niej drzewka cytrusowe, jest to pięknie urządzone muzeum.

Słynie ono przede wszystkim z ekspozycji ośmiu obrazów Claude’a Moneta z cyklu „Lilie wodne”. Obrazy są imponujących rozmiarów – mają po 180 cm wysokości. Namalował je pod koniec swojego życia, w latach 1914-1918. Przedstawiają piękno jego ogrodu w Giverny (69 km na zachód od Paryża). Uchodzą one za jedne z najwspanialszych dzieł sztuki XX wieku. 

Oprócz nich znajdują się tu także inne cenne dzieła sztuki. Znajdziemy tu prace Pabla Picassa, Auguste’a Renoira, Paula Cezanne’a, Henriego Rousseau, Francisa Picabii, Chalma Soutine’a i Marie Laurencina. Najcenniejsze eksponaty (poza cyklem „Lilie wodne” Moneta) to: „Jabłka i herbatniki” Cezanne’a oraz „Bryczka ojca Juniet” Rousseau.

Galeria Narodowa Jeu de Paume mieści się w dawnej krytej sali do gry w piłkę. Dokładnie w królewskim korcie tenisowym, zbudowanym w 1851 roku na polecenie Napoleona III. Miała to być kopia Oranżerii. W 1919 roku przekształcono ją w galerię, z której w 1986 roku większość zbiorów przeniesiono do Muzeum d’Orasy i Muzeum Sztuki Nowoczesnej (Musee d’art. Moderne).

Obecnie (po przebudowie i odnowieniu pawilonu w 2002 roku) budynek zajmuje Narodowe Centrum Fotografii ze zbiorami z zakresu sztuki fotograficznej i filmowej. Odbywają się tu wystawy młodych, obiecujących artystów, ale i także wybitnych, światowej sławy fotografów takich jak Richard Avedon, Martin Parr, Lee Miller czy Andre Kertesz.

Wesołe miasteczko w Tuileries

Atrakcją dla dzieci jest znajdujące się w parku wesołe miasteczko. Funkcjonujące w sezonie oferuje wiele ciekawych kolejek, zjeżdżalni i karuzel. Także dorośli znajdą tu coś dla siebie.

Największa atrakcją jest „Diabelski Młyn”, z którego rozpościera się piękny widok na okolicę. Młyn jest kolejnym świetnym punktem punktem panoramicznym.

Ogród Tuileries- Diabelski Młyn
W tle charakterystyczny Diabelski Młyn

Dzieciaki z pewnością wykorzystają chętnie wolny czas na placu zabaw i obserwując pływające  w sadzawce kaczki.

W latach 90-tych XX wieku ogród został odnowiony zgodnie z oryginalnym projektem. Dodatkowo dołączono do niego nowy taras, z osobnym ogrodem, a nad Sekwaną wybudowano most dla pieszych: Passerelle de Solferino, otwarty w 1999 roku). Połączył od ogród Tuileries z Muzeum d’Orsay znajdującym się na drugim brzegu.

Ciekawostki

Pierwotnie był to teren wysypiska śmieci i kopalnia gliny do wyrobu dachówek. Stąd nazwa, tuiles, czyli dachówka.
W 1783 roku z terenu ogrodu Tuileries wykonano jedną z najwcześniejszych prób lotu balonem napełnionym ogrzanym powietrzem.
Znajdująca się w parku ośmiokątna sadzawka, należała do ulubionych miejsc zabaw dzieci Napoleona i nadal przyciąga najmłodszych karmiących kaczki, czy puszczających łódki (te można odpłatnie wypożyczyć ze stoiska obok).
Swoje obrazy z cyklu „Lilie wodne” Monet ofiarował państwu z okazji zakończenia I Wojny Światowej. Znajdują się Oranżerii na terenie ogrodu.
W 1991 roku ogród Tuileries został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Godziny otwarcia

Ogród Tuileries jest ogrodzony i zamykany na noc. Aktualne godziny otwarcia wyglądają następująco:

Miesiąc Godziny otwarcia
Wrzesień 07:00 – 21:00
Październik – Marzec 07:30 – 19:30
Kwiecień – Maj 07:00 – 21:00
Czerwiec – Sierpień 07:00 – 23:00

Procedura zamykania bram rozpoczyna się 30 minut wcześniej.

Po ogrodach zakazane jest poruszania się na seagwayach, elektrycznych hulajnogach, rowerach oraz spacerowania z psami.

Autor Tomasz Filak

Twórca MyParis.pl. Prywatnie pasjonuję się sportem - sporo biegam, a także uwielbiam jeździć na rowerze. Zawodowo zajmuje się turystyką prowadząc biuro podróży.

Dodaj komentarz

Twój adres email NIE BĘDZIE publikowany. Obowiązkowe pola są oznaczone *

*