Luwr

Luwr to najsłynniejszy pałac w Paryżu. Wznosi się tuż nad brzegiem Sekwany w Pierwszej Dzielnicy, czyli w ścisłym centrum miasta. Zgromadzone  w nim dzieła sztuki uważane są za jedną z najważniejszych światowych kolekcji. Ale Luwr to nie tylko muzeum. To również niesamowity pałac, którego historia sięga XIV wieku.

Historia Luwru

Przez stulecia był siedzibą królewską. Wzniesiony w 1190 roku przez Filipa II Augusta pierwotnie był zamkiem obronnym. Na celu miał zabezpieczenie słabego punktu w murach otaczających miasto. W latach 60-tych XIV wieku Karol V przekształcił go pałac. Kolejni monarchowie wielokrotnie go przebudowywali. Wtedy też nabrał też aktualnego kształtu. Król Ludwik XIV w końcu go opuszcza, przenosząc się do Wersalu.

Pałac w całej okazałości

Po przeniesieniu dworu do Wersalu w 1682 roku, do pustych pomieszczeń wprowadzili się malarze i rzeźbiarze (m.in. słynny Guillaume Coustou, którego rzeźby „Konie z Marly” należą do jednych z głównych eksponatów muzeum). Zgromadzona tu kolekcja pamięta także czasy jeszcze wcześniejsze. Chociażby od 1516 roku w Luwrze gościł sam mistrz Leonarda da Vinci, którego Franciszek I zaprosił, by uczynić go królewskim malarzem. To wtedy właśnie Da Vinci przywiózł ze sobą swoje dwa arcydzieła: „Mona Lisę” i „Madonnę wśród skał.”

Od XVIII wieku w pomału niszczejących już salach i korytarzach Luwru, dzięki Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby (która stała się częścią Akademii Francuskiej), oraz inne królewskie instytucja akademickie zaczęły organizować tu swoje wystawy artystyczne.

Były to tzw. „sons”, które stały się tradycją kultywowaną przez blisko 120 lat. Także w czasie rewolucji powstańcy postanowili zmienić pałac w muzeum, co aby było śmieszne, także było zamiarem dopiero co ściętego przez nich Ludwika XVI.

W połowie XIX wieku Luwr stał się także rezydencją cesarza Napoleona III. Otwarte w 1793 roku bogate było w kolekcje zgromadzone przez królów, a później zostało jeszcze wzbogacone przez generała Napoleona Bonaparte, który sprowadził do Francji wielką kolekcję bogactw skradzionych z Europy i północnej Afryki (po jego klęsce pod Waterloo w 1815 roku część z nich została zwrócona prawowitym właścicielom).

Luwr - apartamenty Napoleona III
Luwr – apartamenty Napoleona III

Pomimo, że we Francji nie ma już monarchii, to nadal przestępując progi pałacu czuć jego dawną wielkość i potęgę.

Luwr – muzeum

Nie musimy chyba pisać, że wizyta w Luwrze to absolutne „must see” w Paryżu. Nawet nie planujecie zwiedzania miasta bez wejścia do środka.

Zbiory muzealne znajdują w pałacu oraz poniżej, w podziemiach. Dlatego jeżeli sama kubatura pałacu wyda Wam się olbrzymia, to jest to tylko część tego, co czeka na was w środku :). Stąd słusznie wszyscy się zgadzają co do tego – że jeden dzień na Luwr to za mało. Znamy osoby, które do Luwru zaglądają przy okazji każdej kolejnej wizyty w stolicy Francji.

Powierzchnia muzeum to ponad 45 tysięcy m2, na których zgromadzonych jest ponad 30 tysięcy dzieł sztuki. Podzielone sąt na kilka działów. Na poziomach od -1 do 1 zgromadzona kolekcja zawiera zabytki z Bliskiego Wschodu, sztukę Egiptu, starożytności greckie i rzymskie. Sztukę islamską, włoską, sztukę renesansu i malarstwo francuskie, włoskie i angielskie. Rzeźby włoskie, a także z północnej części Europy, apartamenty Napoleona, sztukę dekoratorską od średniowiecza, aż po czasy panowania Ludwika XIV, oraz francuskie sculpture od XVII do XIX wieku.

Luwr – zwiedzanie

Po wejściu przez słynną szklaną piramidę*, schody prowadzą w dół (jest też winda dla osób niepełnosprawnych), warto podejść do punktu informacyjnego po mapkę z planem muzeum. Dostępna jest w kilku językach. Watro ją mieć, aczkolwiek poruszanie się po muzeum do najłatwiejszych nie należy.

Aby mieć pewność wejścia do Luwru, rekomendujemy wcześniejszy zakup biletu wstępu przez internet. Bilety kupujemy na konkretny dzień oraz godzinę.

Być może jest to spowodowane słabym oznakowaniem, albo po prostu wielkością muzeum, gdyż nawet osoby z doskonałym zmysłem orientacyjnym nie raz w nim zgubiły obraną wcześniej drogę.

* Szklana piramida to projekt chińsko-amerykańskiego architekta I.M. Peia z lat 80-tych ubiegłego wieku. Nikt sobie dzisiaj bez niej nie wyobraża Luwru, stała się jego charakterystycznym elementem, ale powstawała w atmosferze licznych kontrowersji.

Stanowi hołd dla geometrii. Projektując główne wejście do Luwru architekt wziął pod uwagę, że powinien to być również główny punkt orientacyjny. Wykonana została ze stali nierdzewnej i specjalnie polerowanego szkła. Dokładnie z 650 tafli szkła połączonych ze sobą węzłami i rurami.

Tak jak wieża Eiffla zyskała poczesne miejsce w architekturze Paryża. Według entuzjastów stanowiła ona genialne uzupełnienie klasycznych kształtów zabudowań Luwru. Według tradycjonalistów z kolei jest czystym kiczem obok tak wspaniałego budynku.

Luwr i słynna piramida

Będąc po raz pierwszy w Luwrze, najlepiej jest sporządzić sobie przed wyjazdem krótką listę dzieł sztuki, które najbardziej chce się zobaczyć. Poniżej podajemy Wam kilka z tych, które należą do najczęściej obleganych przez turystów, gdyż należą do najsłynniejszych na śweicie:

  • „La Gioconda”, czyli Mona Lisa Leonarda da Vinci
  • „Koronacja Marii Panny” Fra Angelica
  • „Piękna ogrodniczka”, czyli „Madonna w ogrodzie” Rafaela
  • posąg „Wenus z Milo”
  • posąg „Nike z Samotraki”
  • fryz z Partenonu
  • figurka Amona chroniącego Tutenchamona
Luwr - Mona Lisa
W czasie pandemii koronawirusa czekaliśmy na zdjęcie zaledwie 25 minut

Dotarcie do nich zajmie wam już sporo czasu. Kolejka do słynnej Mona Lisy ciągnie się czasem od samej Wielkiej Galerii, więc stanie w niej potrafi zająć od 30 minut do nawet 3 godzin.

Jeżeli nie zależy Wam, aby zobaczyć ją en face, możecie przejść trochę z boku niej poruszając się wzdłuż ściany. Czasami niektórych z zaplanowanych dzieł możemy nie ujrzeć, gdyż mogą być np. poddawane renowacji. Polecamy również przejść się po pokojach, w których mieszkał Napoleon Bonaparte. Bogato zdobiony wystrój wnętrz od razu przywołuje wspomnienie Francji za czasów monarchii, które znamy z wielu powieści i ekranizacji filmowych jak chociażby o słynnych „Trzech Muszkieterach”.

Wenus z Milo
Wenus z Milo

Rocznie Luwr odwiedzany jest przez około 10 milionów turystów. Jest to spora liczba, a o tłoku jaki tam panuje przekonanie się na miejscu. Jeżeli szukacie miejsca gdzie będziecie mogli w ciszy pokontemplować nad dziełami sztuki, to z pewnością nie tu. Pod tym względem jest dość skomercjalizowane.

Zmęczenie, zagubienie, rodziny ze zniecierpliwionymi dziećmi, tempo poruszania się po muzeum sprawiają, że momentami odnosi się wrażenie, że jest się w centrum handlowym, a nie w galerii sztuki. Nie mniej jednak jest to miejsce obowiązkowe dla każdego, kto odwiedza Paryż.

Wenus z Samotraki
Wenus z Samotraki

Bilety wstępu

Bilety kupujemy na konkretny dzień oraz konkretną godzinę. Akceptowany jest 30 minutowy poślizg. Po wejściu możemy przebywać w Luwrze tak długo jak chcemy.

Cena biletu normalnego to 17,00 euro

Wszyscy bez wyjątku do 18 lat wchodzą za darmo, a młodzież 18 – 25 lat będąca obywatelami UE również nie płaci.

Godziny otwarcia

Muzeum otwarte jest codziennie za wyjątkiem wtorków.

Godziny otwarcia: 09:00 – 18:00

Muzeum nieczynne 1 stycznia, 1 maja oraz 25 grudnia.

Autor Tomasz Filak

Twórca MyParis.pl. Prywatnie pasjonuję się sportem - sporo biegam, a także uwielbiam jeździć na rowerze. Zawodowo zajmuje się turystyką prowadząc biuro podróży.

Dodaj komentarz

Twój adres email NIE BĘDZIE publikowany. Obowiązkowe pola są oznaczone *

*